|
Kie dziś pozbacujem starodowne roki, zol ścisko na nuka jakby fto rynkami.
Zol staryj chałupy dzie był piec ze skoli, i baba w kominie ława pod oknami.
Stolice pod półkom i glinianyj miski, na ścianie łyżnika łyżek i solnicki.
I ławy przy piecu co cekała gazdy, sąsiada, sąsiadki siadoł na niej kozdy.
Drewnianyj pościyle i pod niom pościółki, i kołyski w kącie i na ścianie półki.
Malowanyj skrzynie pod powałom zyrdki, co wisiały na niyj odziywacki, sole sukmany i portki.
Schodziyły sie baby wiecór z kądzielami, młodzi stroić figle chłopy zaś z godkami.
Nasłuchoł sie cłowiek o cym ta godali, o dziadak, o duchak o boginkak z młaki.
Zol tego syćkiego bo dziś to zaniko, spólnik ze spólnikiym mało sie spotyko.
Baby juz nie chodzom wiecorym na prządki, nimo casu godać sąsiad do sąsiadki.
I boginki z młaki dziesi sie podziały cy na dyskotekę może poleciały ?
Ej miyły mocny Boże jak tyn cos sie zmiynio, starodowne zwyki po sobie zaciyro.
Ino zol na nuka co ftorym zostaje, spominki o syćkim o staryj chałupie.
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."
|