|
Ukochane wiyrchy
potoki, uboce,
wyście som furt piykne,
od kiedy wos bocem.
Na wiesne okryte
z kwiotków dywanami,
w lecie umojone
ze sianym kopami.
W jesieni kie liście
z drzyw pooblatujom,
i jakby do kołder
wos poobtulajom.
A kie przyjdzie zima
i śniegiym okurzy,
to pełniutko po wos
jezdzącyk narciorzy.
Kie zaś wyjdym na wiyrk
poźrym dookoła,
widno biylskie góry
śpis, dziedziny podhola
Widno Babiom Góre
Turbac, całe Gorce,
cy som dzie piykniyjse
jako wy uboce.
Hej pokochane wiyrchy
za nie byk wos nie doł,
choć by mi fto za wos
miasta obiecywoł.
Smutno by mi było
uboce za wami,
bo jo od malućka
naucony s wami.
Tuk pos owce, krowy
kiek był jesce mały,
tuk sie chodzieł ucyć
pisanio do skoły.
Tuk sie ucył orać, sioć
gazdowskiej roboty,
do ludzi sacunku
do Boga modlitwy.
Wyście mnie zywiyły
bez caluśkie zycie,
tu jek przezył przy wos
całe swoje zycie.
To mnie tu połozom
w jantasiyj ubocy,
kie sie moje moje zycie
tu przy wos zakońcy.
A s tela do nieba
najkrótso jest droga,
bo hań trzeba stanąć
przed oblicym Boga.
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."
|
