|
Kiedy śniyg okurzy
pola i smerecki,
i zima zaziyro
do kozdyj izbecki.
Ludziska miarkujom
ze idzie cas godni,
ze sie nom narodzi
Jezus pod górami.
Ale zaś nie wiada
cy s nami ostanie,
fto jakie dlo Niego
zryktuje bywanie.
Bo dzisiok na syćko
ludziom chybio casu,
chodzić na roroty
dlo jednyk nieskoro - dlo drugig za fcasu.
A modlić sie w doma
i godzinki śpiywać?
e - to już przestarzałe,
teroz w telewizor trza nocami ziorać.
A rano jak wstanie
leci do roboty,
a już o rorotak
nima ani mowy.
Casym se przybocy
ze siy trza przeżegnać,
zacyno pod brodom
kółecka obracać.
Ale mu nie zbacuj
broń cie Panie Boze,
bo on wiy co robi
bo on robi dobrze.
Nieroz i w niedziele
do kościoła leci,
stanie za dźwiyrzami
cosi se ukrynci.
Nimoze sie dockać
skoro sie tyz skońcy,
nimo casu słuchać
co jegomość glyndzi.
Moi ostomiyli
godojcie co fcecie,
możecie mi pedzieć
ze chłop bojki plecie.
Jo wom godom prowde
poźryjcie se sami,
ze som tacy ludzie
nawet miyndzy nami.
Pon Jezus sie rodzi
dlo kozdego cłeka,
na nowrót dlo niego
na kozdego ceko.
To podźmys ku Niemu
jak godni cas przydzie,
niek kozdy góralskie
serce mu zaniesie.
!joomlacomment 4.0 Copyright (C) 2009 Compojoom.com . All rights reserved."
|
